LEEN

Hoi, Ik ben Leen Pieters.

33 jaar, en een ‘spring in het veld’ dat niet kan stilzitten.

Buiten het feit dat ik in het vaste leven mensen verder help als ambulancier in een 12-uren systeem, kwam daar in 2013 ook nog trotse vrijwillige brandweervrouw bij. Want wat doe je anders met je vrije tijd..

Hoe ik dit allemaal doe? Simpel, leven van dag tot dag!

Nog een groter vraagteken? “Hoe doe je dit allemaal nadat MS bij jou is vastgesteld..”
Hetzelfde antwoord als hierboven, leven van dag tot dag.
Er zijn dagen dat het perfect lukt, en dagen dat ik niet vroeg genoeg in men bed kan kruipen. Daar moet je het goede evenwicht in vinden, en soms eens toegeven..

Ik heb MS sinds 2011. Een grote domper, maar ondanks alles ben ik er toch in geslaagd:

  • de brandweeropleiding te doen
  • mijn rijbewijs C te behalen
  • mijn vaarbewijs te behalen
  • mijn diploma brandweer Korporaal tot een goed einde te brengen
  • verschillende opleidingen te volgen voor redden van dieren
  • voltijds als ambulancier aan de slag te gaan
  • en daarbuiten zelfs nog tijd te vinden om te duiken

MS heeft mij nooit tegengehouden in mijn beslissingen. Ze bepalen wel mee hoe ik het aanpak. Mijn brandweeropleiding bijvoorbeeld heb ik een jaar moeten uitstellen daardoor, maar toch tot een goed einde gebracht een jaar daarna. Blijf doorzetten, en geef je dromen nooit op.

LIES

Hey, ik ben Lies!

31 lentes jong, trotse mama, webdesigner en nog zoveel meer, waaronder ook MS-patiënt.

Mijn diagnose van MS sloeg in als een bom in 2012, maar tegelijkertijd ook niet. In 2010 had ik reeds een opstoot gehad en in 2011 werd de ziekte vastgesteld bij Leen, dus ik moest enkel nog de puzzelstukjes op zijn plaats leggen.

Ik had net met mijn partner getekend voor ons huis en keek uit naar onze verdere toekomst samen, maar toen kwamen er duizend-en-één vragen samen met de diagnose. Hoe ging het verder verlopen, gaan de behandelingen aanslaan, tot zelf de vraag of we nog voor kinderen gingen gaan of niet.

Gelukkig hebben we dat laatste goed overwogen. Sinds 2016 zijn we zéér trotse ouders van Kobe, en in 2018 heeft Oona ons gezin vervolledigd. Mijn kinderen maken mij een beter persoon en geven mij een reden om elke dag de beste versie van mijzelf te zijn en te blijven.

Mijn therapie is krachttraining. Het zorgt voor de ideale balans, de perfecte me-time en ik daag mijzelf constant uit om alles te geven. Heerlijk als je weer een persoonlijk record breekt!

Mijn motto: laat MS je vooral niet klein krijgen. You were Made Strong!

STEUN ONS EN ANDERE MS-PATIËNTEN

We gaan deze uitdaging aan om geld in te zamelen voor MS-patiënten waarbij de ziekte reeds meer invloed heeft op hun dagelijkse leven.

ONZE MISSIE
DONEER NU